კინო და თეატრი

მაკა ვასაძე · ოქტომბერი 16, 2026

დიმიტრი (დოდო) ალექსიძე

ხელოვანის ბედი განსაკუთრებული, საინტერესო და უცნაურია: აღსავსეა ძიებებით, პერიპეტიებით, ქარტეხილებით, აღმასვლებითა თუ დაღმასვლებით... რა თქმა უნდა, ყოველ ხელოვანს, ისევე როგორც ნებისმიერ ადამიანს, ინდივიდუალური ბედისწერა აქვს; მის მოღვაწეობას თან ახლავს აღმაფრენა, სიხარულიც და ტკივილიც. შემოქმედებაში ნიჭთან და პროფესიონალიზმთან ერთად გამართლებაც უმნიშვნელოვანესია. სათეატრო რეჟისორსა და პედაგოგს, დიმიტრი — დოდო (ასე ეძახდა ყველა) — ალექსიძეს, შეიძლება ითქვას, გაუმართლა, თუმცა მისი შემოქმედებითი გზა არ ყოფილა იოლი; თან სდევდა როგორც დიდი სიხარული, ისე დიდი, დაუმსახურებელი ტკივილიც.

ნინო ჩიმაკაძე · ოქტომბერი 9, 2026

ოთარ იოსელიანი- ობზერვაციული კინოს არქიტექტორი

ონლაინ პლატფორმების ეპოქაში, სადაც ავტორები მუდმივად ცდილობენ, თვალისმომჭრელი კონტენტით და სწრაფ ემოციურ ეფექტზე გათვლილი ამბებით წამებში დაიპყრონ ჩვენი ყურადღება, ოთარ იოსელიანის კინო სრულიად სხვა რიტმსა და გამოცდილებას გვთავაზობს. მისი ფილმები გვაჩვევს დაკვირვებას, შეყოვნებას, მოსმენასა და ერთი შეხედვით უმნიშვნელო დეტალებისთვის ყურადღების მიქცევას. იოსელიანი საინტერესო ამბებს ყოველდღიურობაში პოულობს: შემთხვევით შეხვედრებში, ჩვეულებრივ საუბრებში, ადამიანების მზერასა და დუმილში. მის ფილმებში ყოფითი წვრილმანები თანდათან იძენს მნიშვნელობას, ყოველდღიურობის ერთფეროვნებიდან კი იბადება დრამა, იუმორი და ცხოვრების აბსურდულობის განცდა.

ილია თავბერიძე · აგვისტო 20, 2026

თამარა თუმანოვა - ბალეტის „შავი მარგალიტი“

თამარა თუმანოვას სიცოცხლის ბოლომდე ჰქონდა სურვილი საქართველოში ჩამოსულიყო, დედის სამშობლოში, რომლის გვარსაც სიცოცხლის ბოლომდე ატარებდა. უჩვეულო ვითარებაში დაიბადა: ევგენია თუმანიშვილი შორეულ ციმბირში, ვლადივოსტოკში მეუღლესთან, კავკასიის სამხედრო ოლქის ექიმთან კონსტანტინე ზახაროვასთან შესახვედრად მიდიოდა. თამარა მატარებლის ვაგონში 1919 წლის 2 მარტს გაჩნდა.

ლაშა ჩხარტიშვილი · მაისი 3, 2026

მიხეილ თუმანიშვილი - ფრთხილი, მაგრამ გაბედული რეჟისორი

თუ ფრთხილი იყო, მაშინღა გაბედული როგორ იყო - იკითხავს მკითხველი. დიახ, გამოჩენილი ქართველი თეატრის რეჟისორის, პედაგოგისა და თეორეტიკოსის მიხეილ თუმანიშვილის ცხოვრება და შემოქმედება კონტრასტულ პერიპეტიებსა და წინააღმდეგობებზეა დაფუძნებული.

ილია თავბერიძე · სექტემბერი 26, 2025

მარია პერინის სტუდია ვერის უბანში

რეჟისორმა სცენარი ჰაუპტმანის პიესის „მელანიას ოინების“ მიხედვით შექმნა, თუმცა მასში ქართული ნაციონალური ბალეტის „სუხიშვილების“ დამაარსებლის ნინო რამიშვილის ბავშვობის ისტორიის ერთი ფრაგმენტიც გამოიყენა. პატარა ნინო და მისი და თამარი მამამ მარია პერინის ქორეოგრაფიულ სტუდიაში მიაბარა, მაგრამ ოჯახს მალე ისე გაუჭირდა, გადასახადის გადახდა ვეღარ შეძლო. სტუდიის ხელმძღვანელი მარია რამიშვილებს სახლში ესტუმრა და ახარა, რომ ნიჭიერი გოგონები გადასახადისგან გათავისუფლებულები იყვნენ. აღსაზრდელებიდან პერინის სტუდიაში ბევრი სწავლობდა უფასოდ.

მაკა ვასაძე · აგვისტო 5, 2025

კოტე მარჯანიშვილი

კოტე მარჯანიშვილის შემოქმედებითი ცხოვრება სულ რაღაც 43 წელი გრძელდებოდა, 10 წელი როგორც მსახიობის, 33 წელი როგორც რეჟისორის. 61 წლის ასაკში უეცრად გარდაიცვალა. საქართველოში გამოზრდილი მოწაფეების უმადურობამ და უპირველეს ყოვლისა „საბჭოთა სისტემამ“ შეიწირა დიდი ხელოვანის სიცოცხლე, რომელსაც, ალბათ, კიდევ ბევრის გაკეთება შეეძლო თანამედროვე სათეატრო ხელოვნების გასავითარებლად. კოტე მარჯანიშვილი - თეატრის სიყვარულისთვის „მოკლული“ ხელოვანი გახლდათ. იგი ინფარქტით გარდაიცვალა, გული გაუსკდა.

ქეთევან კინწურაშვილი · აგვისტო 20, 2024

ირაკლი გამრეკელი - სცენოგრაფი და გრაფიკოსი დიზაინერი

ირაკლი გამრეკელი (1894-1943) იყო ქართული სცენოგრაფიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, თეატრისა და ფილმის ცნობილი მხატვარი, ფუტურისტი და კონსტრუქტივისტი.მხატვარი 1894 წლის 17 მაისს დაიბადა გორში, მღვდლის ოჯახში. მან საწყისი განათლება სასულიერო სასწავლებელში მიიღო. არსებითად თვითნასწავლი მხატვარი, ის როსტოვსა და ოდესაში სამედიცინო ინსტიტუტებშიც სწავლობდა, მაგრამ არ დაუმთავრებია, რადგან მხატვრობა ჩათვალა თავის ძირთად მოწოდებად.

თამარ ბელაშვილი · მაისი 2, 2023

სერგო ქობულაძე - თბილისის ოპერის თეატრის ფარდა

თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრისათვის განკუთნილ ფარდაზე სერგო ქობულაძე (1909-1978) მუშაობას 1954-1956 წწ.-ში იწყებს. მხატვრის მიერ შექმნილ-შესრულებულ ფარდას თეატრალურ სივრცეში, ოდითგან დიდი მნიშვნელობა ენიჭებოდა. დარბაზში შესული მაყურებლისთვის ის განსაკუთრებული, საზეიმო, ამაღლებული და ხშირად ამაღელვებელიცაა. მსგავსი ფარდა არც ერთ კონკრეტულ სპექტაკლთან არ ასოცირდება. ის ერთი მხრივ რეალური, მეორე მხრივ კი მხატვრული სამყაროს ვიზუალურ-პირობითი მიჯნაა. მსგავსი ფარდა ყველაზე მართებულია ხელოვნებათა სინთეზის კონტექსტში იქნას განხილული, რადგან არქიტექტურას მისადაგებული ის, თავად მონუმენტური მხატვრობის ნიმუში, თეატრალურ-დეკორაციული მახასიათებლების გავლენასაც განიცდის ხშირად.

ილია თავბერიძე · ივლისი 28, 2021

ჯორჯ ბალანჩინი

1950-იანი წლებში, ჟურნალ „ამერიკის“ ერთ-ერთ ნომერში, რომელსაც საბჭოთა მკითხველისთვის რუსულ ენაზე გამოსცემდნენ, დაიბეჭდა ინტერვიუ ჯორჯ ბალანჩინთან. ინტერვიუს გაეცნო ბალანჩინის ძმაც - კომპოზიტორი ანდრია ბალანჩივაძე. საქართველოში ასე გაიგეს, რომ გიორგიმ ამერიკაში უდიდეს წარმატებებს მიაღწია.

ილია თავბერიძე · დეკემბერი 18, 2020

ქართული ბალეტის დასაწყისი

საქართველოს დედაქალაქის მთავარი მოედანზე, რომელიც დღეს თავისუფლების სახელს ატარებს, ქვეყნის უახლესი ისტორიის ყველაზე მნიშვნელოვანი და დრამატული მოვლენები ვითარდებოდა. რუსეთის მე-11 წითელი არმიის ნაწილებმა ქვეყნის ოკუპაციის დღეს აღლუმი რომ გამართეს, იმ დროს მოედანს სულ სხვა იერსახე ჰქონდა და მის ცენტრში ვაჭარ თამამშევის ქარვასლა იდგა. მავრიტანული სტილის შენობაში 1851 წლის 12 აპრილს კავკასიაში პირველი ოპერის თეატრი გაიხსნა.